از همه سرگرمی ها و دلخوشی هام بریدم!

وقتی فکر، ویلون باشه...، حتی گاهی شعر هم میگه!


اما من دیگه فکرم ویلون و سرگزدن نیست که هوس شعر گفتن کنه!  


وقتی فکرم معطوف به یک نقطه است،

دیگه سرگردون نیست...!!!


دوست دارم تمرکز کنم فقط به اون وجود لایتناهی!

وجود، جسم نیست! وجود، همان موجودیت عشقه، که راحت جان می سپرم در قدمش!!!


عشقم! قدمت پر برکت....!!!!!!!!!!!!!!!!


پایدار باش تا ابد......!!!!!!