دریغ...!
کسی که تمام دلش را می گذارد وسط...،
در مقابل، انتظاراتی هم دارد...!
او که دیگر دلی ندارد،
و همه اش را وقف کرده ست،
با تلنگری می شکند!
فرو می ریزد...!
وقتی آن تلنگر را احساس می کند،
می خواهد از زمین و زمان انتقام بگیرد!
بیشتر از همه از خودش!
خودش را بیشتر از همه دوست دارد تنبیه کند!!!!
به خودش مدام نیشتر می زند،
چون احساس می کند که مغبون شده،
با ارزش ترین چیزی را که داشته،
تقدیم کرده....،
اما....،
دریغ...!!!
+ نوشته شده در سه شنبه دوم خرداد ۱۳۹۱ ساعت 20:51 توسط زورباي من
|