چون عهده نمی‌شود کسی فردا را      حالی خوش کن تو اين دل شيدا را 
می نوش بماهتاب اي ماه که ماه        بسيار بتابد و نيابد ما را 

 

*********** 

گر می نخوری طعنه مزن مستانرا        بنياد مکن تو حيله و دستانرا 
تو غره بدان مشو که می می نخوری   صد لقمه خوری که می غلام‌ست آنرا 

 

 ***********

مائيم و می و مطرب و اين کنج خراب    جان و دل و جام و جامه در رهن شراب 
فارغ ز امید رحمت و بيم عذاب             آزاد ز خاک و باد و از آتش و آب 

 

************

آن قصر که جمشيد در او جام گرفت       آهو بچه کرد و شير آرام گرفت 
بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر         ديدی که چگونه گور بهرام گرفت